به گزارش گروه بین‌الملل خبرگزاری خبر آنی، جنگ آمریکا و رژیم صهیونیستی علیه ایران، نه فقط به هدف اعلام‌شده واشنگتن برای تغییر نظام سیاسی ایران منجر نشد، بلکه پیامدهای سیاسی و مدیریتی آن اکنون به داخل آمریکا رسیده است. شکست جمهوری‌خواهان در انتخابات میان‌دوره‌ای کنگره، تغییرات گسترده در کابینه و کاخ سفید، کناره‌گیری و برکناری شماری از مقام‌های ارشد غیرنظامی و نظامی و افزایش فشارها برای استیضاح وزیر جنگ، دولت دونالد ترامپ را با چالش‌های جدی مواجه کرده است.
این تحولات به اندازه‌ای گسترده بوده که تحلیلگران از آن با تعبیر تغییر رژیم یا همان «رژیم چنج» در واشنگتن یاد می‌کنند؛ تغییری که در واقع در ساختار سیاسی و مدیریتی دولتی رخ داده که جنگ علیه ایران را با هدف تغییر حکومت در تهران آغاز کرده بود.
البته همه جابه‌جایی‌های مدیریتی دولت ترامپ را نمی‌توان مستقیماً به جنگ ایران نسبت داد؛ برخی از این تغییرات پیش از جنگ و به دلایل دیگری اتفاق افتاده‌اند. با این حال، کنار هم قرار گرفتن این تحولات در کنار شکست انتخاباتی جمهوری‌خواهان و افزایش مخالفت‌ها با جنگ، تصویری از بحران سیاسی و مدیریتی دولت آمریکا ارائه می‌دهد.
جنگی که هزینه آن به واشنگتن رسید
تغییر حکومت در ایران یکی از اهداف اعلام‌شده دونالد ترامپ و مقام‌های کاخ سفید در آغاز تجاوز نظامی 40 روزه علیه ایران بود، اما اکنون پیامدهای اقتصادی، اجتماعی و سیاسی این جنگ دامان خود آمریکا را گرفته است.
جنگ آمریکا و رژیم صهیونیستی علیه ایران و پیامدهای آن، به‌ویژه افزایش هزینه‌های زندگی و فشارهای اقتصادی بر خانوارهای آمریکایی، به یکی از محورهای اصلی انتقاد رأی‌دهندگان از دولت ترامپ تبدیل شد.
نتایج نظرسنجی‌های خروجی انتخابات میان‌دوره‌ای نیز اهمیت این موضوع را نشان می‌دهد. این نظرسنجی (The Voter Poll) توسط شرکت تحقیقاتی SSRS به نمایندگی از ائتلافی از رسانه‌های خبری انجام شده است.
بر اساس نتایج این نظرسنجی‌ها، 74 درصد رأی‌دهندگان جنگ با ایران را عاملی حیاتی یا عمده در تصمیم خود برای رأی دادن دانسته‌اند. این مسئله در کنار افزایش هزینه‌های زندگی و نارضایتی از سیاست‌های دولت، از عوامل مؤثر در شکست جمهوری‌خواهان ارزیابی شده است.
تأثیر جنگ‌افروزی ترامپ علیه ایران بر فضای انتخاباتی آمریکا به اندازه‌ای بود که شخص ترامپ و جی‌دی ونس، معاون رئیس‌جمهور، نیز به نقش جنگ در شکست انتخاباتی حزب جمهوری‌خواه اذعان کردند.
تغییرات ادامه‌دار ناشی از شکست در جنگ علیه ایران
یکی از مهم‌ترین تحولات پس از شکست انتخاباتی جمهوری‌خواهان، تغییر در رأس مدیریت کاخ سفید بود.
سوزی وایلز، رئیس دفتر کاخ سفید و از نزدیک‌ترین چهره‌های سیاسی به ترامپ، از سمت خود کناره‌گیری کرد. ترامپ نیز اعلام کرد استفن میلر، مشاور ارشد و معاون پیشین رئیس دفتر کاخ سفید، جایگزین او خواهد شد.
این جابه‌جایی که پس از شکست جمهوری‌خواهان در انتخابات میان‌دوره‌ای اعلام شد، از سوی برخی ناظران نشانه‌ای از تغییر در آرایش قدرت و رویکرد مدیریتی دولت ترامپ ارزیابی شده است. انتصاب میلر، که از چهره‌های محوری سیاست‌های مهاجرتی و امنیتی ترامپ محسوب می‌شود، همچنین نشان‌دهنده تداوم حضور نیروهای نزدیک به رئیس‌جمهور در حلقه اصلی تصمیم‌گیری کاخ سفید است.
موج برکناری‌ها و استعفاها در دولت ترامپ
تغییرات مدیریتی دولت ترامپ به کاخ سفید محدود نمانده و در ماه‌های گذشته چندین مقام ارشد کابینه و نهادهای دولتی نیز از سمت خود کنار رفته‌اند.
پم باندی، دادستان کل آمریکا، در آوریل 2026 از سمت خود کنار رفت. عملکرد وزارت دادگستری در پرونده اسناد جفری اپستین و انتقادها از نحوه مدیریت این پرونده، از جمله موضوعات مطرح‌شده در ارتباط با خروج او بود. تاد بلانش، معاون دادستان کل، ابتدا مسئولیت سرپرستی این وزارتخانه را برعهده گرفت.
کریستی نوم، وزیر امنیت داخلی، نیز در مارس 2026 پس از بالا گرفتن انتقادها درباره عملکرد این وزارتخانه و نحوه اجرای سیاست‌های مهاجرتی دولت، از سمت خود کنار گذاشته شد. مارک‌وین مولین، سناتور جمهوری‌خواه ایالت اکلاهما، جایگزین او شد.
لوری چاوز-درمر، وزیر کار، نیز در پی تحقیقات درباره اتهامات مربوط به سوءرفتار و تخلفات، استعفا کرد. در همین حال، سوزان مونارز، رئیس مرکز کنترل و پیشگیری از بیماری‌های آمریکا، از سمت خود برکنار شد و بیلی لانگ، رئیس سازمان درآمدهای داخلی آمریکا، نیز ریاست این نهاد را از دست داد.
این جابه‌جایی‌ها در کنار تغییرات کاخ سفید و وزارت جنگ، از گستردگی تغییرات در ساختار مدیریتی دولت ترامپ حکایت دارد.
استعفای مقام‌های اطلاعاتی در اعتراض به جنگ ایران
یکی از مهم‌ترین بخش‌های تغییرات در دولت آمریکا، کناره‌گیری مقام‌هایی است که مخالفت آنها با سیاست‌های نظامی دولت و جنگ علیه ایران مطرح شده است.
جو کنت
جو کنت، رئیس مرکز ملی مبارزه با تروریسم آمریکا، از جمله مقام‌هایی بود که به‌صراحت در اعتراض به جنگ ایران استعفا کرد. او در نامه کناره‌گیری خود اعلام کرد ایران تهدید فوری برای آمریکا نبوده و فشار اسرائیل و حامیان آن در داخل آمریکا در تصمیم واشنگتن برای آغاز جنگ نقش داشته است.
استعفای کنت یکی از صریح‌ترین نمونه‌های مخالفت یک مقام ارشد امنیتی دولت ترامپ با جنگ علیه ایران بود و اختلاف‌نظر در ساختار امنیتی آمریکا درباره ضرورت این جنگ را آشکار کرد.
جان فیلان
وزیر نیروی دریایی آمریکا بود که 22 آوریل 2026 توسط هگست از سمتش اخراج شد.
تولسی گابارد
تولسی گابارد، مدیر اطلاعات ملی آمریکا، نیز از دیگر مقام‌هایی بود که در دوران دولت ترامپ از این سمت کنار رفت. او مسئول هماهنگی فعالیت نهادهای اطلاعاتی آمریکا بود و پیش از این بارها درباره خطرات مداخله نظامی خارجی و پیامدهای آن هشدار داده بود.
درباره خروج گابارد، دلایل خانوادگی و بیماری همسرش مطرح شد؛ با این حال، گزارش‌هایی نیز درباره اختلافات او با دولت بر سر ارزیابی تهدیدهای امنیتی و سیاست‌های مداخله‌جویانه منتشر شد.
آماریلیس فاکس کندی
آماریلیس فاکس کندی، از مدیران ارشد دفتر مدیر اطلاعات ملی آمریکا و مسئولان مرتبط با بودجه اطلاعاتی در دفتر مدیریت و بودجه کاخ سفید، نیز از سمت‌های خود کناره‌گیری کرد.
در ابتدا دلایل خانوادگی و بازگشت به بخش خصوصی به‌عنوان علت خروج او مطرح شد، اما واشنگتن‌پست به نقل از منابع آگاه گزارش داد که مخالفت او با مداخله نظامی ترامپ علیه ایران نیز در این تصمیم نقش داشته است.
تغییرات گسترده در فرماندهی ارتش آمریکا
بخش دیگری از تحولات دولت ترامپ به پنتاگون و فرماندهان ارشد نظامی مربوط می‌شود. پیت هگست، وزیر جنگ آمریکا، در دوره مسئولیت خود تغییرات گسترده‌ای در ساختار فرماندهی نیروهای مسلح اعمال کرده است.
ژنرال رندی جورج
رندی جورج، رئیس ستاد نیروی زمینی ارتش آمریکا، به درخواست پیت هگست از سمت خود کنار رفت و بازنشسته شد؛ در حالی که دوره معمول مسئولیت او هنوز به پایان نرسیده بود.
ژنرال دیوید هادن
دیوید هادن، فرمانده فرماندهی آموزش و تحول نیروی زمینی آمریکا، در 2 آوریل 2026 از سمت خود برکنار شد.
ژنرال ویلیام گرین جونیور
ویلیام گرین جونیور، رئیس سازمان روحانیون نظامی نیروی زمینی آمریکا، نیز در همان روز به دستور وزیر جنگ از سمت خود کنار گذاشته شد.
ژنرال کریستوفر داناهیو
کریستوفر داناهیو، فرمانده نیروهای زمینی آمریکا در اروپا و آفریقا، نیز در فهرست فرماندهانی قرار داشت که با تغییرات مدیریتی در ارتش مواجه شدند و دوره خدمت او در این مسئولیت به پایان رسید.
دنیل دریسکول
دنیل دریسکول، وزیر نیروی زمینی آمریکا، پس از اختلافات مکرر با پیت هگست، از جمله بر سر برکناری فرماندهان ارشد، از سمت خود کناره‌گیری کرد.
سپهبد برت سیلویا
برت سیلویا، مسئول راهبرد، طرح‌ها و سیاست‌گذاری ستاد مشترک ارتش آمریکا، در 28 اکتبر 2026 برکنار شد. پنتاگون در ارتباط با این پرونده از تحقیقات درباره افشای اطلاعات طبقه‌بندی‌شده خبر داد.
تغییرات در فرماندهی ارتش و نیروهای دریایی از سال 2025
برخی از تغییرات در فرماندهی نظامی آمریکا به پیش از جنگ 40 روزه علیه ایران بازمی‌گردد و در سال 2025 اتفاق افتاده است. این جابه‌جایی‌ها نیز بخشی از روند تغییر در ساختار فرماندهی و مدیریت نیروهای مسلح آمریکا محسوب می‌شوند.
ژنرال جفری کروز
جفری کروز، رئیس سازمان اطلاعات دفاعی آمریکا، در 22 اوت 2025 از سمت خود برکنار شد. این تغییر پس از انتشار ارزیابی‌های اطلاعاتی درباره میزان خسارت واردشده به تأسیسات هسته‌ای ایران در حملات آمریکا اتفاق افتاد؛ ارزیابی‌هایی که با اظهارات ترامپ درباره نابودی کامل تأسیسات هسته‌ای ایران تفاوت داشت.
دریاسالار نانسی لاکور
نانسی لاکور، فرمانده نیروی ذخیره دریایی آمریکا، نیز در 22 اوت 2025 از سمت خود برکنار شد.
دریاسالار میلتون سندز
میلتون سندز، فرمانده عملیات ویژه نیروی دریایی آمریکا، نیز در همان روز از سمت خود کنار گذاشته شد.
ژنرال دیوید آلوین
دیوید آلوین، رئیس ستاد نیروی هوایی آمریکا، در اوت 2025 بازنشستگی زودهنگام خود را اعلام کرد؛ در حالی که دوره معمول ریاست ستاد نیروی هوایی هنوز به پایان نرسیده بود.
ژنرال چارلز دی. کوستانزا
چارلز دی. کوستانزا، فرمانده سپاه پنجم ارتش آمریکا مستقر در اروپا، نیز در اوایل اوت 2026 به‌صورت ناگهانی از فرماندهی کنار گذاشته شد.
تغییرات در تیم اطلاع‌رسانی کاخ سفید
تغییرات مدیریتی دولت ترامپ به مقام‌های سیاسی و نظامی محدود نبوده و تیم اطلاع‌رسانی کاخ سفید نیز با جابه‌جایی‌هایی مواجه شده است.
کارولین لیویت
کارولین لیویت، سخنگوی کاخ سفید، در 27 اوت 2026 از این سمت کنار رفت. در توضیحات رسمی درباره خروج او، ادعای اختصاص وقت بیشتر به خانواده مطرح شد.
کیتی زکریا
کیتی زکریا نیز که به‌عنوان سخنگوی کاخ سفید معرفی شده بود، تنها چند روز پس از آغاز مسئولیت خود از این سمت کنار گذاشته شد.
جان بارتروم؛ معاون وزیر امور کهنه‌سربازان
جان بارتروم، معاون وزیر امور کهنه‌سربازان آمریکا در حوزه سلامت، نیز از دیگر مقام‌هایی بود که مجبور به کناره‌گیری از سمت خود شد. در توضیحات مربوط به خروج او، مسائل خانوادگی و سلامت شخصی مطرح شده بود.
افزایش فشارها برای استیضاح وزیر جنگ
در کنار موج برکناری‌ها و استعفاها، پیت هگست، وزیر جنگ دولت ترامپ، نیز با فشارهای سیاسی و تلاش برای استیضاح مواجه شده است.
توماس مسی، نماینده جمهوری‌خواه ایالت کنتاکی، پیش‌تر طرح استیضاح هگست را در ارتباط با نحوه مدیریت جنگ ایران و آنچه نقض اختیارات کنگره در آغاز و ادامه عملیات نظامی عنوان کرده بود، مطرح کرد.
پس از شکست جمهوری‌خواهان در انتخابات میان‌دوره‌ای نیز فشارها برای پاسخ‌گویی مقام‌های دولت درباره جنگ افزایش یافت و موضوع استیضاح وزیر جنگ بار دیگر مورد توجه قرار گرفت.
کنگره در برابر ادامه جنگ علیه ایران
بازپس‌گیری کنترل کنگره از سوی دموکرات‌ها، محدودیت‌های بیشتری در برابر دولت ترامپ برای ادامه سیاست‌های نظامی و تأمین هزینه‌های جنگ ایجاد می‌کند.
چاک شومر، رهبر دموکرات‌های سنا، در واکنش به نتایج انتخابات تأکید کرد که دموکرات‌ها به جنگ ایران پایان خواهند داد و شماری از جمهوری‌خواهان نیز در این مسیر با آنها همراه شده‌اند.
او با اشاره به اختیارات کنگره در تخصیص بودجه گفت بنیان‌گذاران آمریکا این اختیار را به‌عنوان یکی از ابزارهای بازدارنده در برابر رئیس‌جمهوری در نظر گرفته بودند که بدون رضایت مردم آمریکا وارد جنگ می‌شود.
این موضع‌گیری نشان می‌دهد مخالفت با ادامه جنگ ایران، علاوه بر عرصه افکار عمومی، به یکی از محورهای اصلی تقابل سیاسی در کنگره آمریکا تبدیل شده است.
پنج پرونده بزرگ دموکرات‌ها علیه دولت ترامپ
با بازگشت دموکرات‌ها به اکثریت کنگره، تقابل این حزب با دولت ترامپ به موضوع جنگ ایران محدود نخواهد ماند. دموکرات‌ها قصد دارند مجموعه‌ای از پرونده‌های مهم را درباره عملکرد رئیس‌جمهور، خانواده او و نهادهای دولتی پیگیری کنند.
بر اساس گزارش واشنگتن‌پست، اعضای ارشد دموکرات در کمیته‌های کنگره از ماه‌ها قبل در حال آماده‌سازی پرونده‌های تحقیقاتی و تهیه فهرست اسناد و شاهدانی بوده‌اند که در صورت بازپس‌گیری اکثریت، قصد دارند برای ارائه توضیحات احضار کنند.
1. ثروت ترامپ و فعالیت‌های تجاری خانواده‌اش
فعالیت‌های تجاری خانواده ترامپ در صدر فهرست پرونده‌هایی قرار دارد که دموکرات‌ها وعده داده‌اند درباره آنها تحقیق کنند.
آنها قصد دارند ارتباط فعالیت‌های اقتصادی خانواده رئیس‌جمهور با تصمیمات دولتی، معاملات تجاری و منافع احتمالی ناشی از موقعیت سیاسی ترامپ را بررسی کنند. همچنین موضوع فعالیت‌های اقتصادی و سرمایه‌گذاری‌های مرتبط با خانواده او از جمله محورهای مورد توجه خواهد بود.
2. پرونده جفری اپستین
پرونده جفری اپستین، سرمایه‌دار بدنام آمریکایی و مجرم جنسی، یکی از حساس‌ترین و بحث‌برانگیزترین موضوعاتی است که انتظار می‌رود دموکرات‌ها در کنگره جدید به آن رسیدگی کنند.
این موضوع به‌ویژه پس از انتشار میلیون‌ها صفحه از اسناد پرونده و ادامه اختلاف‌ها بر سر اسنادی که وزارت دادگستری آمریکا هنوز منتشر نکرده است، اهمیت بیشتری پیدا کرده است.
دموکرات‌های عضو کمیته قضایی مجلس نمایندگان در 26 اکتبر گزارشی منتشر کردند که در آن اتهامات و پرسش‌های جدی درباره ارتباط ترامپ با اپستین و نحوه برخورد وزارت دادگستری با شواهد و شهادت قربانیان مطرح شده بود. آنها همچنین خواستار تعیین یک بازپرس ویژه و مستقل برای بررسی این پرونده شدند. ترامپ اتهامات مطرح‌شده علیه خود را رد می‌کند.
3. جنگ علیه ایران و تلاش برای پاسخ‌گو کردن پیت هگست
جنگ علیه ایران جایگاه ویژه‌ای در فهرست اولویت‌های دموکرات‌ها دارد. آنها قصد دارند اختیارات رئیس‌جمهور برای آغاز جنگ، هزینه عملیات نظامی، تلفات انسانی و مقدمات و برنامه‌ریزی‌های پیش از حملات را بررسی کنند.
عملکرد پنتاگون و شخص پیت هگست نیز از محورهای اصلی این تحقیقات خواهد بود. دموکرات‌ها می‌خواهند روشن کنند دولت ترامپ با چه مبنای قانونی وارد جنگ شده و آیا در جریان عملیات نظامی، اختیارات کنگره را رعایت کرده است یا خیر.
4. وزارت دادگستری و تضعیف نهادهای فدرال
یکی دیگر از پرونده‌هایی که دموکرات‌ها قصد دارند به جریان بیندازند، استفاده وزارت دادگستری آمریکا از اختیارات خود برای پیگرد مخالفان سیاسی ترامپ است.
مداخله دولت در امور دانشگاه‌ها، شرکت‌های رسانه‌ای و مؤسسات حقوقی نیز در همین چارچوب بررسی خواهد شد.
اهمیت این پرونده پس از اقدامات قضایی علیه برخی چهره‌های منتقد ترامپ، از جمله جیمز کومی، رئیس پیشین پلیس فدرال آمریکا، افزایش یافته است. منتقدان دولت معتقدند برخی از این پرونده‌ها انگیزه‌های سیاسی دارند، اما وزارت دادگستری تأکید می‌کند که بدون مداخله سیاسی و بر اساس قانون عمل می‌کند.
دموکرات‌ها همچنین قصد دارند تصمیمات دولت برای اخراج کارمندان دستگاه‌های دولتی، تعطیلی برنامه‌های فدرال، کاهش فعالیت آژانس توسعه بین‌المللی آمریکا و تغییرات اعمال‌شده از سوی ابتکار کارآمدی دولت را بررسی کنند؛ ابتکاری که ایلان ماسک در مقطعی رهبری آن را برعهده داشت و هدف اعلام‌شده آن بازسازی ساختار دستگاه دولت فدرال بود.
یکی از پرسش‌های اصلی در این تحقیقات آن است که آیا دولت ترامپ به بودجه‌های مصوب کنگره پایبند بوده یا بدون موافقت قوه مقننه، از اختصاص و هزینه‌کرد منابع مالی مصوب برای برنامه‌های مشخص جلوگیری کرده است.
5. بدهی فدرال و کسری بودجه
بدهی دولت فدرال یکی دیگر از پرونده‌های اقتصادی مهمی است که دموکرات‌ها قصد دارند با استفاده از اکثریت خود در کنگره آن را بررسی کنند.
مجموع بدهی دولت آمریکا در اوت 2026 برای نخستین بار از مرز 40 تریلیون دلار عبور کرد و در 29 اکتبر به حدود 40.59 تریلیون دلار رسید؛ رقمی که نشان‌دهنده افزایش نزدیک به 2.5 تریلیون دلاری بدهی آمریکا طی یک سال است.
آیا کار به استیضاح ترامپ می‌رسد؟
استیضاح دونالد ترامپ نیز یکی از بحث‌برانگیزترین احتمالات در داخل حزب دموکرات است، اما رهبری این حزب آن را در شمار اولویت‌های اعلام‌شده خود قرار نداده است.
حکیم جفریز، رهبر دموکرات‌های مجلس نمایندگان، تأکید کرده که حزب هیچ‌یک از ابزارهای نظارتی و قانونی در اختیار کنگره را کنار نگذاشته، اما در عین حال وعده نداده که روند تازه‌ای برای استیضاح رئیس‌جمهور آغاز کند.
بر اساس قانون اساسی آمریکا، اکثریت ساده مجلس نمایندگان برای تصویب طرح استیضاح رئیس‌جمهور کافی است، اما محکومیت و برکناری نهایی او به رأی موافق دوسوم سناتورهای حاضر نیاز دارد؛ مانعی که با توجه به اختلافات حزبی در کنگره، عبور از آن دشوار خواهد بود.
آینده پرتنش ترامپ و دولت تحت فشار
ترامپ به‌طور مرتب تأکید کرده است که اگر کنگره جدید در مسیر اجرای سیاست‌هایش کارشکنی کند، مصوبات آن را وتو خواهد کرد. او حتی تهدید کرده که در صورت لزوم از اختیار وتو به‌عنوان ابزاری برای مقابله با مخالفانش استفاده خواهد کرد.
با این حال، شرایط سیاسی جدید با دوره‌ای که جمهوری‌خواهان کنترل کنگره را در اختیار داشتند تفاوت دارد. دموکرات‌ها اکنون علاوه بر امکان جلوگیری از تصویب برنامه‌های دولت، از ابزارهای نظارتی و تحقیقاتی کنگره نیز برخوردارند.
انتظار می‌رود ترامپ برای کنترل پیامدهای شکست انتخاباتی و کاهش فشارها بر حزب جمهوری‌خواه، تغییرات بیشتری در دولت خود اعمال کند. این تغییرات می‌تواند به جابه‌جایی‌های تازه در کاخ سفید، کابینه و نهادهای فدرال منجر شود؛ هرچند میزان و دامنه آنها هنوز مشخص نیست.
رژیم چنج در واشنگتن، نه تهران
مجموع این تحولات، از شکست جمهوری‌خواهان در انتخابات میان‌دوره‌ای و تغییر رئیس دفتر کاخ سفید گرفته تا برکناری و استعفای مقام‌های سیاسی، اطلاعاتی و نظامی، افزایش فشارها برای استیضاح وزیر جنگ و برنامه دموکرات‌ها برای تحقیقات گسترده درباره دولت ترامپ، تصویری از پیامدهای سیاسی جنگ علیه ایران در داخل ایالات متحده ارائه می‌دهد.
این در حالی است که ترامپ جنگ علیه ایران را با هدف اعلام‌شده تغییر حکومت در تهران آغاز کرده بود، اما اکنون دولت او با بحران مدیریتی، اختلافات داخلی، از دست دادن اکثریت کنگره و افزایش فشارهای سیاسی و نظارتی روبه‌رو شده است.
البته نمی‌توان تمام این تحولات را صرفاً به جنگ ایران نسبت داد؛ اختلافات درون دولت، مسائل اقتصادی، سیاست‌های مهاجرتی و مناقشات مربوط به عملکرد نهادهای فدرال نیز در این روند نقش داشته‌اند. با این حال، نقش تجاوز علیه ایران در شکل‌گیری نارضایتی عمومی و شکست انتخاباتی جمهوری‌خواهان، بر اساس نظرسنجی‌های منتشرشده قابل چشم‌پوشی نیست.
در نهایت، در حالی که واشنگتن یکی از اهداف اعلام‌شده خود را تغییر حکومت در ایران قرار داده بود، اکنون نشانه‌های تغییر آرایش قدرت و بحران سیاسی در خود آمریکا آشکار شده است؛ تحولی که می‌توان آن را به‌صورت نمادین، تغییر رژیم واقعی در واشنگتن، نه تهران، توصیف کرد.
انتهای پیام/
