به گزارش سرویس‌خبری سیاسی خبرگزاری خبر آنی، سال‌هاست که دستگاه‌های تبلیغاتی و شبه‌رسانه‌های غربی می‌کوشند نقطه آغاز تنش‌ها، تحریم‌ها و خصومت‌های همه‌جانبه ایالات متحده علیه ملت ایران را به واقعه 13 آبان 1358 و تسخیر سفارت آمریکا در تهران نسبت دهند.
القای این گزاره که «اگر دانشجویان وارد سفارت نمی‌شدند، خصومتی هم در کار نبود»، تلاشی آشکار برای پاک‌کردن صورت‌مسئله و تطهیر دهه‌ها مداخله مستقیم در سرنوشت یک ملت است؛ روایتی ساختگی که با بدیهی‌ترین اسناد تاریخ معاصر ایران همخوانی ندارد.
سرآغاز رویارویی آمریکا با استقلال‌طلبی مردم ایران نه در آبان 58، بلکه 26 سال پیش از آن و در کودتای ننگین 28 مرداد 1332 رقم خورد، در آن روز، آمریکا با طراحی و هدایت مستقیم عملیات «تی‌پی‌آژاکس»، دولت ملی، قانونی و مستقل دکتر محمد مصدق را سرنگون کرد؛ دولتی که جرمش کوتاه کردن دست بیگانگان از منابع ملی کشور بود.
در مرداد 32 هنوز نه انقلابی رخ داده بود، نه سفارتی تسخیر شده بود و نه شعار مرگ بر آمریکا مطرح بود؛ با این حال واشنگتن حاکمیت ملی ایران را لگدمال کرد و دیکتاتوری پهلوی را برای 25 سال دیگر بر کشور مسلط ساخت.
بازخوانی بیانات رهبر شهید انقلاب: قضیه به 26 سال قبل بازمی‌گردد
رهبر شهید انقلاب اسلامی در دیدار 10 آبان 1402 با دانش‌آموزان و دانشجویان، با دست گذاشتن روی همین تحریف تاریخی تأکید کردند: «مشکل ما با آمریکا چیست؟ خود آمریکایی‌ها دشمنی‌های خودشان با ملّت ایران را به مسئله‌ی سفارت منسوب می‌کنند...، کسانی هم به‌تَبَع آنها همین را تکرار می‌کنند...، می‌خواهند این را جا بیندازند، در حالی که این دروغ بزرگی است؛ قضیّه این نیست.
26 سال قبل از حادثه‌ی سفارت، کودتای بیست‌وهشتم مرداد اتّفاق افتاده؛ آن روز که دیگر کسی به سفارت نرفته بود. سال 32، آمریکایی‌ها در ایران یک دولت ملّی مستقل را که وابسته‌ی به آمریکا نبود، با کودتای مجرمانه‌ی ظالمانه‌ای سرنگون کردند؛ این دشمنی آمریکایی‌ها است.»
ایشان با صراحت یادآور شدند که تقابل آمریکا با ایران اساساً ربطی به ماجرای سفارت ندارد و ریشه در خوی سلطه‌گری و عدم‌تحمل یک ایران مستقل دارد.
اسناد خردشده‌ای که نقاب از توطئه برداشت
اقدام دانشجویان در 13 آبان 1358 نیز در خلأ اتفاق نیفتاد؛ پناه دادن دولت آمریکا به محمدرضا پهلوی پس از فرار از کشور، خاطره کودتای 28 مرداد و بازگرداندن شاه مخلوع را در اذهان زنده کرد. اسناد به‌دست‌آمده از سفارت آمریکا که دانشجویان با اتصال تکه‌های خردشده کاغذها در قالب ده‌ها جلد کتاب منتشر کردند ثابت کرد این مرکز پیش از آنکه یک نمایندگی دیپلماتیک باشد، کانون فعال برنامه‌ریزی برای کودتا، دامن زدن به جنگ‌های داخلی در استان‌های مرزی، هدایت رسانه‌های ضدانقلاب و تدارک تحریم‌های اقتصادی علیه حکومت نوپای انقلابی بوده است.
مرور کارنامه روابط دو کشور گواهی می‌دهد که حوادث پس از انقلاب از جمله حمایت از رژیم بعث در جنگ تحمیلی و تحمیل تحریم‌های پی‌درپی اقتصادی تنها تداوم همان سیاستی بود که در سال 1332 پایه‌گذاری شد.
تقابل واشنگتن با ملت ایران، نزاع بر سر ظرفیت‌های ایران است؛ نفت، معادن، جایگاه ژئوپولیتیک، قرارداشتن در چهارراه جهان، برخورداری از تنگه‌ی هرمز و... .
انتهای پیام/
