بر اساس تازه‌ترین داده‌های منتشر شده از سوی سرویس تغییرات اقلیمی کوپرنیک اتحادیه اروپا، سپتامبر ۲۰۲۶ دومین سپتامبر گرم ثبت‌شده در تاریخ جهان بوده است.
به گزارش سرویس بین الملل خبرآنی، به نقل از خبرگزاری آناتولی، بر اساس تازه‌ترین داده‌های منتشرشده از سوی سرویس تغییرات اقلیمی کوپرنیک اتحادیه اروپا، سپتامبر ۲۰۲۶ دومین سپتامبر گرم ثبت‌شده در تاریخ جهان بوده است.
میانگین دمای جهانی در این ماه به ۱۶/۲۷ درجه سانتیگراد رسید که ۰/۸۲ درجه بالاتر از میانگین دوره ۱۹۹۱ تا ۲۰۲۰ است. همچنین، دمای جهانی نسبت به سطح پیش از صنعتی‌شدن حدود ۱/۶۳ درجه سانتیگراد افزایش نشان داد. به گفته این نهاد، سپتامبر دومین ماه متوالی در سال جاری بود که میانگین دمای جهانی از آستانه ۱/۵ درجه سانتیگراد بالاتر از سطح پیش از صنعتی‌شدن فراتر رفت. کارلو بونتمپو، مدیر سرویس تغییرات اقلیمی کوپرنیک، اعلام کرد که بخش‌هایی از اروپا پس از تابستانی بسیار گرم، در سپتامبر نیز دما‌های استثنائاً بالایی را تجربه کردند. او افزود که با توجه به تقویت پدیده ال‌نینو، احتمالاً دوره ادامه دما‌های بالاتر از آستانه ۱/۵ درجه تا سال ۲۰۲۷ ادامه خواهد یافت.
اروپا سومین سپتامبر گرم خود را تجربه کرد و میانگین دمای مناطق خشکی این قاره به ۱۶/۲۶ درجه سانتیگراد رسید، رقمی که ۱/۵۴ درجه بالاتر از میانگین دوره ۱۹۹۱ تا ۲۰۲۰ است. اروپای غربی نیز با ثبت دمایی معادل ۲/۵۱ درجه بالاتر از میانگین فصلی، به‌طور مشترک با سپتامبر ۲۰۲۳ گرم‌ترین سپتامبر ثبت‌شده خود را پشت سر گذاشت. هم‌زمان، شرایط خشک در بخش‌های گسترده‌ای از اروپا، به‌ویژه مناطق غربی، مرکزی و بخش‌هایی از شرق این قاره، گسترش یافت و شدت خشکسالی در چندین منطقه نسبت به ماه اوت افزایش پیدا کرد.
میانگین دمای سطح آب اقیانوس‌ها در محدوده بین عرض‌های جغرافیایی ۶۰ درجه شمالی و ۶۰ درجه جنوبی، به‌استثنای مناطق قطبی، در سپتامبر به ۲۱/۰۵ درجه سانتیگراد رسید که بالاترین مقدار ثبت‌شده برای این ماه است. دمای سطح آب در بخش‌های وسیعی از اقیانوس آرام گرمسیری همچنان در سطحی بسیار بالا قرار داشت و هم‌زمان شرایط ال‌نینو تقویت شد. ال‌نینو پدیده‌ای اقلیمی است که با گرم‌شدن غیرمعمول آب‌های سطحی بخش‌هایی از اقیانوس آرام استوایی همراه است و می‌تواند الگو‌های دما و بارش را در مناطق مختلف جهان تغییر دهد. همچنین ادامه شرایط خشک در اروپا موجب کاهش شدید جریان آب رودخانه‌ها شد، به‌طوری‌که بخش‌هایی از رودخانه‌های راین، دانوب، ویستولا و گارون-دوردونی در سپتامبر به پایین‌ترین سطح ثبت‌شده خود برای این ماه رسیدند.
در خارج از اروپا، میزان بارندگی کمتر از میانگین در بخش‌هایی از آمریکای شمالی و جنوبی، شمال آفریقا، شاخ آفریقا، سیبری، آسیای مرکزی، پاکستان، چین و جنوب‌شرق استرالیا گزارش شد. از سوی دیگر، بر اساس داده‌های کوپرنیک، گستره یخ دریایی قطب جنوب در اوج زمستانی سالانه خود به سومین سطح پایین ثبت‌شده در دوره مشاهدات ماهواره‌ای رسید و وسعت ماهانه یخ دریا در این منطقه حدود ۶ درصد کمتر از میانگین سپتامبر بود. در شمالگان نیز گستره روزانه یخ دریایی به کمینه تابستانی سالانه خود رسید که چهاردهمین کمینه پایین ثبت‌شده در داده‌های ماهواره‌ای محسوب می‌شود. گستره ماهانه یخ دریایی شمالگان نیز حدود ده درصد کمتر از میانگین بود.
مجموع این داده‌ها نشان می‌دهد که گرمای جهانی، دمای بالای سطح اقیانوس‌ها، خشکسالی در بخش‌هایی از جهان و کاهش گستره یخ دریایی همچنان از مهم‌ترین نشانه‌های وضعیت کنونی اقلیم هستند. بااین‌حال، عبور دمای جهانی در یک ماه یا چند ماه از آستانه ۱/۵ درجه سانتیگراد به‌تنهایی به معنای عبور قطعی از هدف بلندمدت توافق پاریس نیست؛ این هدف بر محدودکردن گرمایش جهانی در بلندمدت، با توجه به میانگین دما طی چندین سال، متمرکز است.
