خبرگزاری خبر آنی؛ گروه فرهنگی؛ فاطمه مرادزاده؛ هنرمندِ کاریکاتوریست 52 ساله فلسطینی با طراحی کبوتر صلحی که شاخه زیتون در منقار دارد و در حال خرابکاری روی سر ترامپ است، طعنه به دونالدترامپ زده که جایزه صلح نوبل امسال نیز به یک قاضی آفریقایی صلح‌طلب رسید، اما به ترامپ نه!
«علاء اللقطه» زیر کاریکاتور خود نوشت: «جایزه صلح نوبل به ناوی پیلای؛ قاضی اهل آفریقای جنوبی رسید که با طرح اتهام نسل‌کشی علیه رژیم اشغالگر، به مقابله با آن پرداخت و آمریکا نیز پس از این موفقیت، دادگاه کیفری بین‌المللی را تحریم کرد!»
****
بله! دست ترامپ امسال هم به جایزه صلح نوبل نرسید؛ همان جایزه‌ای که آرزوی دریافتش مثل خوره به جانش افتاده؛ همان جایزه‌ای که برای رسیدن به آن در هر نشست خبری و مطبوعاتی شمارِ جنگ‌هایی که به صلح رسانده را یکی یکی با انگشتانش می‌شمارد و به جهان حالی می‌کند که مردِ صلح و صلح‌طلب است و بیش از هر کسی سزاوار دریافت جایزه صلح نوبل!
واقعیات میدان اما چیز دیگری می‌گویند؛ اینکه از هنگام روی‌کار آمدن ترامپ، آتش جنگ‌ها در سراسر جهان شعله‌ورتر شده است؛ جنگ‌های تحمیلی 12روزه و 40روزه آمریکا و رژیم‌صهیونی و اعراب بادیه‌نشین علیه ایران، جنگ بربرهای صهیون علیه غزه و لبنان، جنگ روسیه و اوکراین، جنگ عربستان و یمن و ... و حتی ربودن رئیس‌جمهور ونزوئلا و همسرش به دستور خود ترامپ!
جهان اینها را می‌بیند و فراموش نمی‌کند که بمب‌های چندتنی که سه سال روی سر مردم غزه رها شد و صدها هزار شهید و مجروح و دو میلیون آواره بر جای گذاشت، کرور کرور از شرکت‌های بزرگ تسلیحاتیِ آمریکایی به «اسرائیل»ِ غاصب رسید.
جهان انگار دارد تعارفش را با جنایتکاران آهسته کم می‌کند؛ تعارفی که ده‌ها سال، مانع از دیدن درست و قضاوتِ صحیح و محاکمه متجاوز شده است.
حالا گویا جهان می‌خواهد بین «حق» و «باطل» و «خیر» و «شر» به‌درستی تمایز قائل شود و شاید این همان آخرالزمانی است که درباره‌اش گفته‌اند جبهه‌های حق و باطل و طرفداران هر جبهه، روشن و عیان خواهد شد؛ دورانی که نهادهای بین‌المللی که پیش از این در برابر جنایات پرشمار و جنون‌آمیز قدرت‌های زورگو سکوت پیشه می‌کردند نیز با کمی این پا و آن پا کردن، به سمت درست تاریخ لبخند می‌زنند.
مثال و مصداقش همین جایزه صلح نوبل که امسال (جمعه 17 مهر) به بانویی رسید که اتفاقات چند ساله اخیر غزه را نسل‌کشی توصیف کرده بود و انتخابش بهانه‌ای شد برای طرح تازه کاریکاتوریست فلسطینیِ اهل غزه.
کمیته صلح نوبل در سمت درست تاریخ
کمیته صلح نروژ امسال متفاوت‌تر از هر سال تصمیم گرفت در سمت درست تاریخ بایستد؛ طرفی که تلاش برای ترویج صلح و حقوق بین‌الملل و فعالیت در پیگیری جنایات جنگی، جنایات علیه بشریت و نسل‌کشی را به چشم می‌بیند و خود را به ندیدن و نشنیدن نمی‌زند.
انتخاب کمیته صلح نوبل امسال «ناوی پیلای»ِ 85 ساله بود؛ یک قاضی و حقوق‌دان اهل آفریقای جنوبی که از سال 1386 تا 1392 کمیسر عالی حقوق بشر سازمان ملل بود و همزمان به عنوان قاضی در دادگاه‌های بین‌المللی خدمت کرده و ریاست کمیته تحقیق مستقل بین‌المللی سازمان ملل درباره سرزمین‌های اشغالی فلسطین از جمله قدس شرقی را بر عهده داشت. کمیته مذکور در سال گذشته به این نتیجه رسید که رژیم صهیونیستی در نوار غزه مرتکب نسل‌کشی علیه فلسطینیان شده است.
پیلای در طول جنگ غزه به دلیل اتهاماتش علیه «اسرائیل» مبنی بر نسل‌کشی، جنایات جنگی و جنایات علیه بشریت، برجسته شد. ضمن اینکه از توصیف سیاست‌های «اسرائیل» نسبت به فلسطینیان به عنوان آپارتاید حمایت کرد و اشغال را عامل اساسی درگیری‌های بین اسرائیلی‌ها و فلسطینی‌ها دانست.
این بانوی دانشمند آفریقایی پای خیلی از درخواست‌ها برای تحریم «اسرائیل»، تحریم تسلیحاتی و تحریم محصولات شهرک‌نشینان را هم امضا کرده بود.
ناوی پیلای: ریشه مشکل اشغال فلسطین است
پیلای حتی در خرداد سال گذشته، در یک کنفرانس مطبوعاتی در سازمان ملل، جنگ غزه را طبق اظهارات مندرج در گزارش، «وحشیانه‌ترین، طولانی‌ترین و گسترده‌ترین حمله علیه مردم فلسطین از سال 1948» توصیف کرد.
برنده جایزه صلح نوبل حتی پیش از نبرد اخیر نسل‌کشی در غزه به رژیم اشغالگر معترض شده بود. به‌طور مثال در خرداد 1401 گفت که: «ریشه مشکل به‌وضوح اشغال فلسطین است که باید پایان یابد». در سال 1393 نیز از حملات صهیونیست‌ها به مدارسِ تحت مدیریت سازمان ملل در غزه انتقاد کرد و گفت که برخی از این حوادث ممکن است در شمار جنایات جنگی قرار گیرد.
حالا این بانوی قاضی با وجود تمام اسناد و مدارکش علیه جنایتکاران آمریکایی‌صهیونیستی که می‌توانست بهانه تخریب و ترور شخصیتی و حتی فیزیکی‌اش توسط مافیای صهیونی‌اپستینی باشد، مستحق دریافت جایزه صلح شده است؛ اتفاقی که خودش را هم شگفت‌زده کرده و گفته از اینکه شجاعتش برای بیان حقیقت، پاداش در پی داشته، شگفت‌زده شده است. البته پیلای پس از شنیدن خبر دریافت جایزه در نشستی در نورنبرگ آلمان دوباره موضع خود در قبال غزه را تکرار کرد و گفت: «آنچه آنجا رخ می‌دهد، نسل‌کشی است.»
برنده جایزه صلح نوبل کنایه‌ای هم به ترامپ زد و در واکنش به تشویق حاضران گفت: «اگر کمی بیشتر تشویقم کنید، شاید این جایزه را با ترامپ شریک بشوم!»
ناوی پیلای؛ قاضی آفریقایی و برنده جایزه صلح نوبل 2026
نگرانی از تکرار انتخاب‌های نادرست و یک حرکت درست!
انتخاب قاضیِ مخالف نسل‌کشی در غزه، به عنوان برنده جایزه صلح نوبل امسال، نه تنها خودِ پیلای، که بیشتر مردم دنیا را انگشت به دهان گذاشت و متحیر کرد چراکه انتظار چنین انتخابی را نداشتند.
مهمترین دلیل این تحیر، شاید ترامپ؛ رئیس‌جمهور آمریکا باشد که چندین سال است خودش را نامزد دریافت این جایزه کرده و بر پایه سابقه داوری کمیته صلح نوبل، در آنها دیده که یک روز تسلیم خواست او شوند و نام ترامپ را به عنوان صلح‌دوست‌ترین مرد جهان به فهرست برندگان پیشین اضافه کرده و برای آیندگانی که عصر ما را ندیده‌اند، به عنوان راوی و بانی صلح به یادگار بگذارند!
راستش نگرانی از اعمال یک‌جور بی‌سلیقگی برای انتخاب ترامپ توسط کمیته صلح هم وجود داشت، زیرا کمیته نروژی نوبل، بارها برای انتخاب نادرست برندگان صلح نوبل مورد انتقاد قرار گرفته بود.
جایزه صلح نوبل طبق وصیت آلفرد نوبل؛ بنیانگذار این جایزه باید به افراد یا سازمان‌هایی اعطا شود که بیشترین و بهترین اقدامات خود را صرف ایجاد صلح و دوستی میان ملت‌ها کرده‌اند. درحالی‌که چندین انتخاب عجیب در گذشته، کارکرد اصلی این کمیته را زیر سئوال برده و آن را در حال انحراف بزرگ از رسالت اصلی‌اش نشان داده بود.
به‌طور مثال اهدای جایزه صلح به باراک اوباما؛ رئیس‌جمهور آمریکا درحالی‌که هنوز 12 هفته از آغاز ریاستش بر ایالات‌متحده نگذشته بود. جایزه صلح در ابتدای ریاست‌جمهوری اوباما و برای کارهای نکرده به او اهدا شد، اما اوباما بعدها کارهای زیادی کرد! مثلا نخستین رئیس‌جمهور تاریخ آمریکا بود که در تمام 8سال ریاستش نیروهای نظامی ایالات‌متحده در جنگ به سر می‌بردند.
برنده جایزه صلح سال گذشته نیز ماریا کورینا ماچادو بود که از مخالفان شدید رئیس‌جمهور کشورش یعنی نیکلاس مادورو و از حامیان رژیم‌صهیونیستی در قتل‌عام مردم غزه بود. ماچادو به ترامپ هم علاقه زیادی داشت و امیدوار بود با چراغ‌سبز ترامپ به ریاست‌جمهوری ونزوئلا برسد، که ترامپ او را لایق این جایگاه ندید!
انتخاب هنری کیسینجر؛ مشاور امنیت ملی و وزیر خارجه آمریکا به عنوان برنده جایزه صلح نیز در سال 1352 درحالی صورت گرفت که او مجموعه‌ای از بمباران‌های مخفی هوایی را در جنوب‌شرقی آسیا هدایت کرد که به کشته و مجروح‌شدن و آوارگی 6 میلیون نفر منجر شد.
انتخاب‌های عجیب کوردل هال؛ وزیر خارجه آمریکا در دولت فرانکلین روزولت و آنگ‌سان سوچی؛ رهبر حزب حاکم میانمار و ... را هم نباید نادیده گرفت.
و همه این انتخاب‌ها در حالی بود که ماهاتما گاندی؛ رهبر سیاسی و معنوی هند با وجود 12 بار نامزدی دریافت صلح نوبل، هیچ‌گاه مستحق دریافت این جایزه اعلام نشد.
با چنین سابقه‌ای احتمال اهدای جایزه صلح نوبل به ترامپ از آن کمیته بعید نبود؛ به‌ویژه آنکه ترامپ با ابراز اشتیاقِ مستمرِ خود برای داشتن این جایزه، به نوعی داوران کمیته را تحت فشار روانی اجباری گذاشته بود.
کاری که دو سال پیش با فیفا کرد و جیانی اینفانتینو؛ رئیس فدراسیون جهانی فوتبال در مراسم قرعه‌کشی جام 2026 در واشنگتن نخستین جایزه صلح فیفا را به همراه مدال و لوح تقدیری به ترامپ اهدا کرد.
نخستین جایزه صلح فیفا سال 1403 توسط اینفانتینو به ترامپ اهدا شد
ترامپِ خشمگین: جایزه باید به من می‌رسید!
حالا اما داوران کمیته نوبل صلح، نه‌تنها یک‌بار دیگر ترامپ را ضایع و آزرده‌خاطر کردند، که با انتخاب پیلای نشان دادند درصدد جبران گذشته پراشتباه خود هستند و به دور از تاثیرپذیری از لابی‌های قدرت پرنفوذ، بنای پررنگ کردن مرزهای حق و باطل را دارند.
ترامپ اما حسابی عصبانی و خشمگین است، که امسال هم دستش از جایزه صلح کوتاه شده است.
عصبانیت ترامپ به حدی است که اعطای جایزه صلح نوبل به پیلای را توهین به این جایزه توصیف کرد و گفت: «جایزه صلح نوبل را به فردی دادند که هرگز نامش را نشنیده‌ام و هیچ‌کس او را نمی‌شناسد؛ او یک فرد ناشناس و مرموز است»!
بعد هم با وقاحت در جمع طرفدارانش اینگونه ادامه داد که: «آمریکا، با نمایندگی من به‌عنوان رئیس‌جمهور شما، باید جایزه صلح نوبل را دریافت می‌کرد، اما این اتفاق نیفتاد. این تصمیم، لکه‌ای پاک‌نشدنی بر دامن کشور نروژ است، تصمیمی شرم‌آور و مایهٔ سرافکندگی آن کشور»!
.
ترامپ: جایزه صلح نوبل باید به من می‌رسید
آتش خشم ترامپ دامن لاهه را گرفت
ماجرا به انتقاد خشم‌آلود از اهداکنندگان جایزه صلح نوبل محدود نشد و چند ساعت پس از انتخاب پیلای، ترامپ تحریم‌های جدیدی را علیه دادگاه کیفری بین‌المللی (لاهه) وضع کرد؛ دادگاهی که خانم پیلای یکی از قضات پیشین آن بوده است.
تحریم دادگاه لاهه با بیانیه‌ای که مارکو روبیو؛ وزیر خارجه آمریکا آن را اعلام کرد به دنیا مخابره شد. روبیو در آن بیانیه دادگاه لاهه را «دادگاه سرکش» خواند و گفت: «ما معاملات با این دادگاه سرکش را ممنوع خواهیم کرد، منابع آن را قطع خواهیم ساخت و توانایی‌اش برای ادامه فعالیت را فلج خواهیم کرد.»
در ادامه هم هشدار داد که دادگاه کیفری بین‌المللی یا تهدیدهای خود را متوقف خواهد کرد، یا آمریکا به فعالیت این دادگاه پایان خواهد داد.
بر اساس تحریم‌های تازه، دارایی‌های دادگاه کیفری بین‌المللی در قلمرو قضایی آمریکا مسدود می‌شود و شرکت‌ها و شهروندان آمریکایی از هرگونه معامله با این نهاد منع خواهند شد. همچنین، شرکت‌ها و افرادی که در حال حاضر با این دادگاه روابط تجاری دارند، شش ماه فرصت خواهند داشت تا به همکاری‌های خود پایان دهند.
دادگاه لاهه پیشتر هم توسط واشنگتن و به دلیل صدور حکم‌های بازداشت علیه مقام‌های رژیم صهیونی از جمله بنیامین نتانیاهو؛ نخست‌وزیر و یوآو گالانت؛ وزیر جنگ سابق رژیم صهیونی همچنین تحقیقات پیشین درباره اقدامات سربازان آمریکایی در افغانستان تحریم شده بود.
در آن تحریم که آبان 1403 صورت گرفت، آمریکا مقام‌های این دیوان کیفری بین‌المللی از جمله توموکو آکانه؛ رئیس و عبدالله سیه؛ وکیل ارشد لاهه را تحریم کرده بود.
دادگاه کیفری بین‌المللی در سال 1381 ( 2002) برای رسیدگی به نسل‌کشی، جنایت علیه بشریت و جنایت‌های جنگی ایجاد شد و هم‌اکنون 125 کشور عضو دارد، اما آمریکا و «اسرائیل» عضو آن نیستند.
نمایی از دادگاه کیفری بین‌المللی لاهه
خشم رژیم اشغالگر صهیونی شعله‌ور شد
واکنش رژیم‌صهیونیستی به اعطای جایزه صلح نوبلِ امسال به ناوی پیلای نیز قابل تامل و خشم‌آلود بود. وزارت خارجه این رژیم در بیانیه‌ای، پیلای را به دروغ‌پردازی و دشمنی با «اسرائیل» متهم کرد و مدعی شد نقش او در طرح اتهام نسل‌کشی علیه رژیم صهیونی، بخشی از یک کارزار سیاسی برای تخریب وجهه این رژیم بوده است.
فلسطینی‌ها اما خوشحال شدند
انتخاب بانوی عادل و شجاع آفریقایی به عنوان برنده صلح نوبل، همان اندازه که آمریکا و رژیم اشغالگر صهیونی را عصبانی کرد، باعث خوشحالی گروه‌های مقاومت فلسطینی شد.
باسم نعیم؛ عضو دفتر سیاسی جنبش حماس، اعطای جایزه صلح نوبل به ناوی پیلای را گامی مهم برای تقویت عدالت و پیام امیدی برای ملت فلسطین، به‌ویژه مردم غزه دانست و گفت که این اتفاق نشان می‌دهد بشریت همچنان در برابر نیروهایی که عدالت بین‌المللی را هدف قرار می‌دهند، ایستادگی می‌کند و ملت فلسطین در انتظار محاکمه جنایتکاران جنگی صهیونیست در دادگاه‌های بین‌المللی است.
جنبش مقاومت اسلامی فلسطین (حماس) نیز در بیانیه‌ای اعلام کرد که اهدای جایزه صلح نوبل به ناوی پیلای در تقدیر از فعالیت‌های او در دفاع از حقوق‌بشر و تقویت حقوق بین‌الملل، به‌ویژه در سرزمین‌های فلسطینی، گامی مهم در مسیر عدالت بین‌المللی و تأیید مجدد بین‌المللی جنایاتی است که نیروهای اشغالگر علیه ملت فلسطین مرتکب شده‌اند. حماس یادآور شد که پیلای در دفاع از مبارزان کنگره ملی آفریقا در برابر نظام آپارتاید نقش داشته و ریاست دادگاه کیفری بین‌المللی رواندا را نیز بر عهده داشته و تقدیر از او بازتاب‌دهنده کارنامه‌ای پربار در دفاع از حقوق و پاسخ‌گو کردن عاملان جنایات بین‌المللی است.
نهادهای صلح‌طلب بین‌المللی تحت فشار شدید هستند
درنهایت اینکه اگرچه جهان به سمت تفریق میان مرز حق و باطل می‌رود، اما انتخاب قاضی پیلای توسط کمیته صلح نوبل، شاید بیش از آنکه دلیلی برای پرهیز این کمیته از تکرار انتخاب‌های پراشتباه گذشته باشد، راهی است برای بلندکردن صدای نهادهای صلح‌طلب واقعی که تحت فشار ابرقدرت‌های پرنفوذ جنایتکار هستند؛ کمااینکه کمیته نوبل در بیانیه مربوط به اعطای جایزه امسال خود تاکید کرد که با انتخاب پیلای، قصد داشته «یادآوری کند» که در شرایط کنونی نهادهای حقوق بین‌الملل هدف حملات سیاسی قرار دارند و انتخاب پیلای و تقدیر از نقش او در پاسخگوکردن دولت‌ها و رهبران و ایجاد امید برای قربانیان خشونت و درگیری، در شرایطی صورت گرفته که نظام حقوق بین‌الملل زیر فشار شدید قرار دارد.
مراسم اهدای جایزه صلح نوبل قرار است 19 آذرماه (10 دسامبر) در اسلو برگزار شود. ارزش مالی این جایزه، 12 میلیون کرون سوئد، معادل حدود 1.2 میلیون دلار است. حال باید منتظر ماند و لحظه اهدای این جایزه به بانو پیلای؛ قیافه دیدنی ترامپ و سران جنایتکار رژیم اشغالگر را تماشا کرد.
ناوی پیلای؛ برنده جایزه صلح نوبل آنچه رژیم‌صهیونی در غزه
انجام داده را نسل‌کشی علیه مردم غزه عنوان کرده است
انتهای پیام/
