به گزارش پایگاه خبری خبرآنی، باب پتیت، اسطوره تیم بسکتبال سنتلوئیس هاوکس و نخستین برنده جایزه ارزشمندترین بازیکن تاریخ NBA، در 93 سالگی درگذشت.
دانشگاه LSU که پتیت در آن تحصیل کرده بود، روز پنجشنبه اعلام کرد او یک روز قبل درگذشته است. علت مرگ او اعلام نشده است.
پتیت در دوران حضورش در LSU به عنوان بازیکنی آلامریکن شناخته شد و سپس وارد NBA شد. او هر 11 فصل دوران حرفهای خود را با هاوکس سپری کرد و در تمام این فصلها به عنوان آلاستار انتخاب شد. پتیت در سال 1956 نخستین جایزه MVP فصل عادی تاریخ NBA را به دست آورد و در سال 1959 نیز برای دومین بار این عنوان را کسب کرد.
او همچنین چهار بار عنوان ارزشمندترین بازیکن بازی آلاستار را به دست آورد؛ رکوردی که بعدها تنها کوبی برایانت، اسطوره لسآنجلس لیکرز، به آن رسید. پتیت در سال 1958 هاوکس را به تنها قهرمانی تاریخ این تیم رساند و در بازی ششم فینال مقابل بوستون سلتیکس 50 امتیاز به دست آورد.
پتیت در دوران بازی خود با ستارههایی مانند ویلت چمبرلین، بیل راسل، اسکار رابرتسون و الگین بیلور رقابت داشت. او در پست فوروارد قدرتی بازی میکرد و از نخستین بازیکنان بلندقد NBA بود که تنها به بازی پشت به سبد متکی نبود.
این ستاره در پایان فصل 1965-1964 بازنشسته شد و دوران حرفهای خود را با میانگین 26.4 امتیاز و 16.2 ریباند در هر بازی به پایان رساند. او در زمان بازنشستگی با 20 هزار و 880 امتیاز، رکورددار امتیازآوری تاریخ NBA بود و 12 هزار و 849 ریباند نیز در کارنامه داشت. پتیت در سال 1970 به تالار مشاهیر بسکتبال نایسمیت راه یافت.
پتیت در مجموع چهار بار همراه هاوکس به فینال NBA رسید که هر چهار بار مقابل سلتیکس بود. هاوکس در سالهای 1957، 1960 و 1961 برابر بوستون شکست خورد، اما در سال 1958 با غلبه بر سلتیکس قهرمان NBA شد و به روند قهرمانیهای این تیم پایان داد.
پتیت پس از خداحافظی از بسکتبال به زادگاهش، باتونروژ در ایالت لوئیزیانا، بازگشت و در حوزه بانکداری و مشاوره مالی فعالیت کرد. او در سالهای اخیر نیز از تماشاگران همیشگی بازیهای LSU و نیواورلینز پلیکانز بود. شماره 50 او در LSU و شماره 9 او در تیم هاوکس برای همیشه بایگانی شده است.
انتهای پیام/
