افزایش مصرف برق با گسترش مراکز داده و فناوریهای هوش مصنوعی، بار دیگر استفاده از انرژی هستهای را در مالزی مطرح کرده؛ گزینهای که در صورت تصویب، نخستین نیروگاه هستهای این کشور احتمالاً تا دهه ۲۰۴۰ به بهرهبرداری نخواهد رسید.
به گزارش سرویس بین الملل خبرآنی از کوالالامپور؛ مالزی ارزیابیهای اولیه خود را بر اساس چارچوب آژانس بینالمللی انرژی اتمی از سر گرفته و شرکت «مایپاور» مسئول هماهنگی این روند شده است.
این مرحله شامل مطالعات امکانسنجی و تدوین موضع ملی درباره انرژی هستهای است و پس از آن، دولت میتواند درباره ورود رسمی به برنامه ساخت نیروگاه هستهای تصمیمگیری کند.
وزیر علوم، فناوری و نوآوری مالزی اعلام کرده است که دولت هنوز تصمیم نهایی برای استفاده از انرژی هستهای نگرفته، اما هماکنون در حال بررسی نقش احتمالی این انرژی در ترکیب انرژی آینده کشور و آمادهسازی زیرساختهای قانونی، فناوری و نیروی انسانی است.
به گفته وی، افزایش نیاز به برق در صنایع نیمهرسانا، تولیدات پیشرفته، هوش مصنوعی، رایانش ابری و مراکز داده بزرگ، مالزی را ناگزیر کرده است گزینههای مختلف تأمین انرژی در بلندمدت را بررسی کند.
همزمان، مالزی در مسیر کنار گذاشتن تدریجی نیروگاههای زغالسنگی قرار دارد و آخرین نیروگاههای این بخش نیز قرار است تا سال ۲۰۴۴ از مدار خارج شوند.
کارشناسان معتقدند انرژی هستهای میتواند برق پایدار و کمکربن تأمین کند و وابستگی مالزی به نوسانات قیمت سوختهای فسیلی را کاهش دهد؛ هرچند ساخت نیروگاه هستهای، در مقایسه با بسیاری از منابع تجدیدپذیر، به سرمایهگذاری سنگین، برنامهریزی بلندمدت و زمان زیادی نیاز دارد.
شرکت برق ملی مالزی نیز یکی از گزینههای اصلی برای ایفای نقش محوری در ساخت و بهرهبرداری از نخستین نیروگاه هستهای این کشور به شمار میرود و پیشتر اعلام کرده بود در حال بررسی امکان فعالیت به عنوان توسعهدهنده، مالک و بهرهبردار تأسیسات هستهای در بلندمدت است.
کارشناسان تأکید دارند که انرژی هستهای نمیتواند پاسخگوی نیاز فوری مالزی به برق در سالهای آینده باشد و این کشور در کوتاهمدت همچنان به توسعه انرژیهای تجدیدپذیر و نیروگاههای گازی برای تأمین برق پایدار نیاز خواهد داشت؛ اما انرژی هستهای ممکن است در بلندمدت به یکی از پایههای تأمین برق کمکربن مالزی تبدیل شود.
