بهای سنگینی که اردن به دلیل ائتلاف با آمریکا میدهد، بهگونهای که پایگاههای نظامی این کشور به کانون و هدف پیاپی حملات تلافیجویانه موشکی و پهپادی ایران تبدیل شدهاند.
به گزارش سرویس بین الملل خبرآنی؛ از نیویورک، خبرگزاری آسوشیتدپرس نوشت: کشور اردن بهعنوان یکی از متحدان سنتی و سرسخت ایالات متحده و میزبان اصلی نیروهای سنتکام در منطقه، بهای گزافی را برای پیوندهای امنیتی خود با واشنگتن میپردازد؛ بهگونهای که پایگاههای نظامی این پادشاهی به کانون و هدف پیاپی حملات تلافیجویانه موشکی و پهپادی ایران تبدیل شدهاند.
این خبرگزاری همچنین نوشت: شلیک صدها فروند موشک و پهپاد به سمت پایگاههای آمریکایی در خاک اردن، بر بار بحرانهای متراکم این کشور—شامل اقتصاد شکننده تحت فشار میلیونها پناهجو، جهش بهای انرژی و تورم سنگین، و رکود فلجکننده صنعت گردشگری—افزوده است. علاوه بر این، تشدید خشونتها و حملات شهرکنشینان صهیونیست علیه فلسطینیان در کرانه باختری همسایه، هراس از رانده شدن بخش عمدهای از ۲.۸ میلیون فلسطینی به داخل مرزهای اردن را دامن زده است.
شان یوم، استاد دانشگاه تمپل، در این باره تاکید کرد که پادشاهی اردن در میان یک گرداب بیثباتی ژئوپلیتیک احاطه شده است. با این حال، سران امان مدعی هستند که با وجود خطرهای تشدید حملات، دههها همگرایی امنیتی با غرب و حمایت از برنامههای نظامی واشنگتن (از جمله تدارکات حمله به عراق در سال ۲۰۰۳ و عملیات علیه داعش) بهترین راه برای جلوگیری از تهدیدات منطقهای است؛ چنانکه ملک عبدالله دوم نیز سال گذشته در پارلمان اروپا هشدار داده بود که امواج پیاپی بحرانها، مرزهای میدانهای نبرد را فراتر از منطقه گسترش میدهد.
این رسانه آمریکایی اضافه کرد: عمق وابستگی نظامی و لجستیکی آمریکا به اردن با امضای توافقنامه همکاریهای دفاعی در سال ۲۰۲۱ شتاب گرفت که بر اساس آن، ارتش و پیمانکاران پنتاگون دسترسی رسمی به ۱۲ پایگاه و تاسیسات نظامی در سراسر اردن پیدا کردند و ناتو نیز نخستین دفتر ارتباطی خود را در سال ۲۰۲۵ در امان افتتاح نمود.
دیوید شنکر، عضو اندیشکده واشنگتن برای سیاست خاور نزدیک فاش کرد که در آستانه جنگ با ایران، پایگاه هوایی پهناور «موفق السلطی» به «هاب حیاتی لجستیک ارتش آمریکا» برای میزبانی از هواپیماهای غولپیکر ترابری C-۱۷ و بیش از ۶۰ فروند جنگنده پیشرفته تبدیل شد.
شنکر تاکید کرد: «اردن عمق استراتژیک فوقالعادهای برای آمریکا فراهم میکند و موقعیت جغرافیایی آن برای کارزار نظامی واشنگتن علیه ایران حیاتی است؛ اما همین جایگاه، اردن و حتی شخص پادشاه را به یک هدف بالقوه و مستقیم تبدیل کرده است». در حال حاضر، سالانه ۱.۴۷ میلیارد دلار (معادل دستکم ۸ درصد از کل بودجه پادشاهی اردن) مستقیماً از محل کمکهای بلاعوض آمریکا تأمین میشود.
آسوشیتدپرس با بررسی ریشههای کشانده شدن پای اردن به این نبرد تصریح کرد: دریاسالار چارلز برادفورد از فرماندهان پنتاگون اذعان کرد که ارتش آمریکا پیشتر پرسنل و تجهیزات خود را از عراق به اردن منتقل کرده بود تا میان نیروهای آمریکایی و موشکهای ایرانی فاصله جغرافیایی بیشتری ایجاد کند؛ اما حضور همین نیروها و بهرهبرداری واشنگتن از این پایگاهها برای حمله به ایران، موجب شد تا موج حملات تلافیجویانه ایران به پایگاههای مستقر در خاک اردن سرازیر شود. هرچند پدافند هوایی آمریکا بخش عمده پرتابهها را هدف قرار داده، اما این حملات مکرر خسارات سنگینی به بار آورده است. در واکنش به این وضعیت، ایمن الصفدی، وزیر امور خارجه اردن، در وین با فرافکنی مدعی شد که اقدامات منطقهای ایران به قبل از این جنگ بازمیگردد و امان دخالتی در آغاز این رویارویی نداشته و صرفاً به عنوان کشوری دارای حاکمیت مستقل تصمیمگیری میکند؛ ادعایی که نادیده میگیرد چگونه تبدیل جغرافیای اردن به سکوی پرتاب و آشیانه جنگندههای آمریکایی، این کشور را مستقیماً در خط آتش رویاروییهای منطقهای قرار داده است.
