با امضای ۲۳ قرارداد با بخش خصوصی و غیردولتی برای جمعآوری گازهای همراه نفت و گازهای مشعل، زمینه خاموشی ۵۷ مشعل در استان خوزستان فراهم شده است.
به گزارش خبرآنی، براساس اعلام شرکت ملی نفت ایران، ۲۳ قرارداد برای جمعآوری گازهای همراه و گازهای مشعل با بخش خصوصی و غیردولتی امضا شده که اجرای آنها زمینه خاموشی ۵۷ مشعل در استان خوزستان را فراهم میکند.
در این الگو، سرمایهگذاران بخش خصوصی با ایجاد زیرساختهای مورد نیاز برای جمعآوری، انتقال و فرآورش گازهای مشعل، گازی را که پیشتر در مشعلها سوزانده میشد، به خوراک قابل استفاده و محصول قابل فروش تبدیل میکنند.
گاز مشعل؛ از هزینه زیستمحیطی تا فرصت اقتصادی
فرآیند جمعآوری گازهای مشعل نیازمند ایجاد مجموعهای از زیرساختهای فنی شامل تأسیسات جمعآوری، تقویت فشار، خطوط انتقال و واحدهای فرآورش است و به همین دلیل، اجرای این طرحها تنها به خاموش کردن شعلههای مشعل محدود نمیشود.
در این مدل، سرمایهگذار هزینه ایجاد زیرساخت را تأمین میکند و از محل فرآورش و فروش گاز و محصولات حاصل از آن، امکان بازگشت سرمایه و ایجاد درآمد را به دست میآورد.
به این ترتیب، گازی که پیش از این بدون ایجاد ارزش اقتصادی میسوخت، وارد چرخه تولید میشود و همزمان از انتشار آلایندهها و هدررفت منابع هیدروکربوری نیز جلوگیری خواهد شد.
جمعآوری روزانه ۲۹۵ میلیون فوتمکعب گاز مشعل
در یکی از بستههای جدید جمعآوری گازهای مشعل در مناطق نفتخیز جنوب، ۱۲ قرارداد با هدف جمعآوری روزانه ۲۹۵ میلیون فوتمکعب گاز امضا شده است.
حداکثر زمان اجرای این قراردادها ۱۸ ماه اعلام شده و براساس برآوردهای وزارت نفت، اجرای این بسته میتواند حدود ۶۰۰ میلیون دلار ارزشآفرینی سالانه برای کشور ایجاد کند.
این ارقام نشان میدهد که جمعآوری گازهای مشعل صرفاً یک برنامه کاهش آلایندگی نیست و میتواند به یک فعالیت اقتصادی با بازده مشخص تبدیل شود.
خاموشی مشعلها؛ پایان کار نیست
خاموش شدن ۵۷ مشعل، نتیجه نهایی اجرای این قراردادها نیست، بلکه آغاز مسیر بازگرداندن گاز هدررفته به چرخه اقتصادی است.
پس از خاموشی مشعل، گاز باید از طریق زیرساختهای جمعآوری به واحدهای فرآورش منتقل شود و در نهایت در قالب گاز یا محصولات حاصل از فرآورش به بازار عرضه شود.
از این منظر، میزان گاز بازیابیشده و ارزش اقتصادی محصولات حاصل از آن، در کنار تعداد مشعلهای خاموششده، معیار مهمی برای ارزیابی موفقیت این طرحها خواهد بود.
ورود بخش خصوصی به جمعآوری گازهای همراه
ورود بخش خصوصی و غیردولتی به این حوزه، مدل تأمین مالی پروژههای جمعآوری گازهای مشعل را نیز تغییر داده است.
در این شیوه، بخشی از منابع مورد نیاز برای اجرای پروژهها از سوی سرمایهگذاران تأمین میشود و در مقابل، سرمایهگذار از ارزش اقتصادی گاز جمعآوریشده و محصولات حاصل از فرآورش آن بهرهمند خواهد شد.
تداوم این مدل به عواملی مانند شفافیت قراردادها، تأمین خوراک، امکان فروش محصول و فراهم بودن شرایط اقتصادی مناسب وابسته است.
براساس برنامه اعلامشده، مسیر جمعآوری گازهای مشعل همچنان ادامه دارد و هدف این است که بخش قابل توجهی از گازهایی که پیشتر در مشعلها سوزانده میشدند، به چرخه تولید و اقتصاد کشور بازگردند.
