استانداری قدس همزمان با پنجاه و هفتمین سالگرد آتش زدن مسجد الاقصی در سال ۱۹۶۹ اعلام کرد هدف قرار دادن این مسجد همچنان در چارچوب یک سیاست سازمان یافته ادامه دارد.
به گزارش سرویس بین الملل خبرآنی، استانداری قدس در بیانیهای تاکید کرد که تعرضات مکرر به مسجد الاقصی، برگزاری آیینهای دینی یهودی در صحنهای آن و ایجاد محدودیت برای ورود نمازگزاران، نشان دهنده تشدید خطرناک اقدامات رژیم اشغالگر علیه این مکان مقدس است.
این بیانیه میافزاید که تلاشهای مستمری برای تغییر وضع تاریخی و حقوقی مسجد الاقصی و تحمیل تقسیم زمانی و مکانی آن صورت میگیرد، در حالی که تمام مساحت مسجد الاقصی، مکانی ویژه عبادت مسلمانان است.
استانداری قدس افزود هدف قراردادن مسجد الاقصی با سیاستهای تغییر هویت شهر قدس، کوچاندن فلسطینیان و تضعیف حضور آنان در این شهر ارتباط مستقیم دارد.
استانداری قدس همچنین بر اهمیت قیمومیت هاشمی و نقش تاریخی آن در حفاظت از مقدسات اسلامی و مسیحی تاکید کرد.
این نهاد عنوان کرد که جامعه بینالمللی، سازمان ملل و کشورهای عربی و اسلامی باید اقدامات عملی برای توقف این تعرضات و حفاظت از مقدسات انجام دهند.
در پایان این بیانیه آمده است که حفاظت از مسجد الاقصی مسئولیتی ملی، عربی، اسلامی و بینالمللی است و صلح عادلانه نمیتواند بر پایه تغییر هویت قدس یا تحمیل واقعیتهای جدید با زور شکل گیرد.
۵۷ سال از جنایت آتش زدن مسجد الاقصی میگذرد، اما شعلههای آن خاموش نشده است؛ تلاش برای هدف قرار دادن این مسجد اکنون در قالبهای مختلفی از جمله افزایش تعرض شهرکنشینان صهیونیست، تشدید طرحهای یهودیسازی و سرعت گرفتن حفاریها ادامه دارد تا واقعیت جدیدی بر مسجد الاقصی تحمیل و وضعیت موجود در آن تغییر داده شود.
پنجاه و هفتمین سالگرد آتش زدن مسجد الاقصی در شرایطی فرا رسیده است که خطرهای پیرامون این مسجد به شکلی بیسابقه افزایش یافته و تلاشها برای تغییر وضع موجود، در نهایت با هدف تخریب مسجد الاقصی و ساخت «معبد ادعایی» بر ویرانههای آن دنبال میشود.
ماجرای آتشسوزی به پنجشنبه ۲۱ اوت ۱۹۶۹ بازمیگردد؛ زمانی که «دنیس مایکل روهان»، یهودی افراطی استرالیایی، وارد مسجد الاقصی شد و به طور عمدی بخش شرقی آن را به آتش کشید.
در آن روز دردناک، فلسطینیان با جنایتی روبهرو شدند که وجدان جهان اسلام را به لرزه درآورد؛ آتش در قلب مسجد الاقصی، قبله نخست مسلمانان، سومین حرم شریف و یکی از مقدسترین نمادهای امت اسلامی شعلهور شد.
شعلههای آتش مصلی قبلی را دربرگرفت و اثاثیه، دیوارها، سقف، فرشها، تزئینات کمنظیر، نسخههای قرآن و دیگر محتویات آن را سوزاند. بنای مسجد نیز به شدت آسیب دید و بازسازی و بازگرداندن تزئینات آن به وضعیت پیشین، سالها به طول انجامید.
