شماری از کارکنان سازمان ملی بهداشت و درمان انگلیس به رسانههای این کشور گفتهاند صدها بیمار قابل درمان به علت نارساییهای پزشکی و تاخیر در آغاز درمان جان خود را از دست میدهند.
به گزارش سرویس بین الملل خبرآنی؛ شماری از کارکنان سازمان ملی بهداشت و درمان انگلیس به رسانههای این کشور گفتهاند صدها بیمار قابل درمان به علت نارساییهای پزشکی و تاخیر در آغاز درمان جان خود را از دست میدهند و این میتواند رسوایی بزرگی در نظام بهداشت و درمان دولتی کشور باشد.
به گزارش خبرآنی از لندن، روزنامه ایندیپندنت نوشت:" ۱۲ نفر از کارکنان و کارمندان سابق یک بیمارستان دولتی انگلیس گفتهاند که سرانجام پس از سالها ابراز نگرانی که با بیعملی مواجه شده است، افشاگری میکنند.
افشاگران ادعا میکنند که بیماران در راهروهای بخش اورژانس "بیمارستان اتحادیه مراقبتهای شمالی، در حال مرگ رها شدهاند، تشخیص سرطان برخی دیگر به تعویق افتاده است.
تحقیقات روزنامه ایندیپندنت و شبکه ۴ تلویزیون انگلیس، در مورد بیمارستان تحت فشار، که بیش از یک میلیون بیمار را در سراسر منچستر بزرگ درمان میکند، ادعاهایی را مبنی بر مرگ بیماران در جراحی بدون تحقیقات کافی، در حالی که تشخیص سرطان برخی دیگر به تأخیر افتاده است، آشکار کرده است.
گفته میشود برخی از بیماران در راهروهای شلوغ بخش اورژانس در حال مرگ یا درد رها شدهاند و مجبور به پذیرش درمانهای تهاجمی شدهاند که اگر مراقبت از آنان به تأخیر نمیافتاد، ممکن بود از مرگ آنان اجتناب شود. برخی از کارکنان ادعا میکنند که در صورت بروز مشکلات ایمنی، تشویق شدهاند که گزارشها را به مدیران ارائه ندهند، در حالی که برخی دیگر میگویند گزارشهای آنها از آسیبهای جدی و مرگ، پیگیری یا به درستی بررسی نشده است.
ادعاهای دیگر آنان عبارتند از:
• بیماران کلیوی به دلیل تأخیر در درمان مجبور به دیالیز میشوند؛
• کمبود پرستار خدمات مطلوب پرستاری را مختل کرده است؛
• زمان قرار ملاقات از ۳۰ به ۱۵ دقیقه کاهش یافته تا صف انتظار کاهش یابد.
دکتر گلین اسمورث ویت، متخصص بازنشسته، فاش کرد که یک جراح ستون فقرات بین سالهای ۲۰۰۹ تا ۲۰۱۴ به دهها بیمار در این مرکز آسیب رسانده بود، از جمله در جراحیها برخی پیچهای اشتباه به کار برده بود که باعث درد مزمن بیماران شده بودند.
رسوایی بیمارستان "مید استافوردشایر" یکی از بدترین فجایع مراقبتی در تاریخ سازمان ملی بهداشت و درمان انگلیس بود و بین ژانویه ۲۰۰۵ تا مارس ۲۰۰۹ بین چهارصد تا هزار و دویست نفر به دلیل نارساییهای مراقبتی جان خود را از دست دادند و باعث شد درخواستهایی برای تغییر گسترده فرهنگ برای در اولویت قرار دادن بیماران مطرح شود.
دکتر ونسا لاتون، متخصص ارشد، که در ماه آوریل برای ابراز نگرانیهای خود به کمیسیون کیفیت مراقبت نامه نوشته بود و اکنون برای اولین بار به صورت عمومی صحبت میکند، گفت که زودتر از موعد مقرر بازنشسته شده است، زیرا دیگر نمیتوانست در بخش زنان این موسسه کار کند. او این بخش را " ناپایدار و آشفته، با فرهنگ ضعیف، فاقد ایمنی برای بیماران و ایمنی روانی برای کارکنان" توصیف کرد.
این هشدارها ماهها پس از آن منتشر شد که روزنامه ایندیپندنت فاش کرد بخش زنان این موسسه خیریه به دلیل " تأخیر در امور اداری" مرتبط با یک متخصص، مجبور به بررسی مراقبت از صدها زن شده است، به این معنی که تشخیص سرطان برخی از آنان به تأخیر افتاده است. اکنون، این موسسه خیریه به دلیل نگرانیهای ایمنی با یک بررسی مستقل خارجی جدید از جراحیهای زنان روبروست.
به نظر نمیرسد این مسائل محدود به بخش زنان باشد. در مثالی دیگر، گروهی از پزشکان اورژانس از ازدحام جمعیت و مراقبت از بیماران در راهروی بیمارستانها شکایت کردند. گفته میشود که مدیران اخیراً از این گروه خواستهاند که شکایت را مختومه اعلام کنند، اما آنها امتناع کردهاند.
آندریا، که نام واقعی او نیست، یکی از اعضای تیم پزشکی اورژانس، گفت: " شلوغی جمعیت و مراقبت ضعیف: افرادی که در راهروها میمیرند یا افرادی که در راهروها روی یک چرخ دستی سفت حالشان بدتر میشود وقتی چهار روز در راهرو بودند او افزود: " قطعاً این روش، ناامن و غیرانسانی است".
سال گذشته، صدها نفر از کارکنان اداری در سراسر این مرکز درمانی، شکایتی را در مورد تقاضاهای کاری غیرقابل مدیریت و عقبماندگی در مراقبت از بیمار مطرح کردند، همان طور که اوایل امسال توسط ایندیپندنت فاش شد.
اکنون، اسناد جدید، ادعاهای جدیدی را از سوی این تیم نشان میدهد، از جمله ادعاهایی مبنی بر اینکه تأخیر در مراقبت به دلیل کمبود نیرو به معنای دیالیز شدن بیماران کلیوی است، که اگر زودتر تحت درمان قرار میگرفتند، ممکن بود از آن جلوگیری شود. کارکنان سابق به ایندیپندنت گفتند که نگرش این سازمان بهداشت و درمان به بررسی ایمنی و آسیب بیمار سالهاست که ادامه دارد.
ربکا، نام واقعی او نیست، که در سال ۲۰۲۱ بازنشسته شد، رویکرد رهبری وقت تراست به ایمنی بیمار را " کاملاً سمی" توصیف کرد و ادعا میکند که تلاشهای او برای طرح نگرانیها نادیده گرفته شده است. او ادعا کرد: " من هر شب گزارشی مینوشتم و در مورد سطح ناامن کارکنان هشدار میدادم... که هیچ کاری برای آن انجام نشد.
او گزارشهایی در مورد حوادثی مانند مرگ بیماران روی تخت جراحی ارائه کرده بود.
کلی، نام واقعی او نیست، یک پرستار ارشد که در سال ۲۰۲۴ تراست را ترک کرد، گفت: " در زمانی که من آن جا بودم، آسیب زیادی به بیماران وارد شد. تعداد زیادی از بیمارانی که در راهروها گیر افتاده بودند، بدون هیچ عزت و احترامی، درمان میشدند. کارکنان از آن جا عبور میکردند. هیچ پردهای وجود نداشت. اوضاع بهم ریخته بود. "
