استاد برجسته دانشگاه شیکاگو ضمن رد ادعای ترامپ درخصوص باز بودن و کنترل تنگه هرمز به دست آمریکاییها، گفت: «ترامپ بهخوبی میداند که خودش یا آمریکا کنترل تنگه هرمز را در اختیار ندارند و ایرانیها کنترل تنگه را در دست دارند.»
به گزارش سرویس بین الملل خبرآنی، «جان مرشایمر» نظریهپرداز روابط بینالملل و استاد برجسته علوم سیاسی دانشگاه شیکاگو در گفتوگو با «اندرو ناپولیتانو» کارشناس مسائل سیاسی، در پاسخ به این سوال که «چرا آمریکا جنگها را میبازد؟»،گفت: «من در دوران جنگ ویتنام وارد ارتش آمریکا شدم؛ جنگی که یک شکست فاجعهبار برای آمریکا بود. فکر میکنم از آن زمان تاکنون، تنها یک جنگ موفق داشتهایم و آن هم نخستین جنگ خلیج فارس در سال ۱۹۹۱ بود.»
او در این خصوص توضیح داد: «موضوعی که آن جنگ را از تقریباً تمام جنگهای دیگر ما متمایز میکند، این است که اهداف محدودی داشت. ما فقط با این هدف وارد جنگ شدیم که ارتش عراق را از کویت بیرون کنیم. ما وارد عراق نشدیم تا در آنجا مهندسی اجتماعی انجام دهیم. این کار را در سال ۲۰۰۳ انجام دادیم و همه میدانیم نتیجه چه شد.»
مرشایمر افزود: «همانطور که خیلیها میگویند، ما در ویتنام در تمام نبردها پیروز شدیم، اما جنگ را باختیم. فکر میکنم مشکل اصلی در تمام این درگیریها این است که ما در کشورهایی در مقیاس گسترده وارد مهندسی اجتماعی میشویم؛ کشورهایی که انجام چنین کاری در آنها فوقالعاده دشوار است.»
این استاد دانشگاه با بیان اینکه «ما حتی در کشور خودمان هم در انجام مهندسی اجتماعی مشکل داریم و در اداره روان و هماهنگ آمریکا مشکلات بزرگی داریم»، گفت: «این تصور که میتوانیم تعدادی آمریکایی را به ویتنام، افغانستان یا عراق بفرستیم، در آنجا مهندسی اجتماعی انجام دهیم و انتظار داشته باشیم نتیجهای مطلوب به دست بیاید، از نظر من توهم است.»
مرشایمر در پاسخ به این سوال که «چه گزینههایی برای ترامپ باقی مانده و امروز در ایران در چه نقطهای قرار داریم؟»، نیز گفت: «فکر نمیکنم او فقط خسته یا بیحوصله شده باشد. فکر میکنم او عمیقاً از ناتوانیاش در متوقف کردن جنگ ایران ناامید است.»
او با اشاره به نقض تفاهم اسلامآباد از سوی واشنگتن گفت: «دولت ترامپ و شخص رئیسجمهور ترامپ احمقانه از این تفاهمنامه کنار کشیدند و آن تفاهمنامه عملاً به سطل زباله تاریخ فرستاده شد. حالا اتفاقی که در آخر هفته گذشته روی داده این است که ایرانیها مجموعه جدیدی از مطالبات را مطرح کردهاند. نمیدانم رئیسجمهور ترامپ چگونه میتواند این مطالبات را بپذیرد.»
این نظریهپرداز روابط بینالملل همچنین گفت: «نکته دیگر این است که مسئله هستهای عملاً از روی میز کنار گذاشته شده و ایرانیها بیش از هر زمان دیگری انگیزه دارند که به سلاح هستهای دست پیدا کنند.»
ایران اما بارها اعلام کرده سلاح هستهای در دکترین دفاعی آن جایی ندارد و بهدنبال ساخت این نوع از تسلیحات نیست.
مرشایمر در ادامه این گفتوگو و در واکنش به ادعای عجیب ترامپ مبنی بر اینکه «تنگه هرمز باز و در اختیار آمریکاست»، به کنایه گفت: «رئیسجمهور ترامپ هرگز شکست را نمیپذیرد. او همیشه پیروز است. ما همیشه کنترل امور را در دست داریم اما واقعیت برای او اهمیتی ندارد. آنچه او میگوید کاملاً اشتباه است. او بهخوبی میداند که خودش یا آمریکا کنترل تنگه را در اختیار ندارند و ایرانیها کنترل تنگه را در دست دارند.»
او افزود: «ترامپ ماههاست بهشدت تلاش میکند راهی برای باز کردن تنگه پیدا کند. توجه بسیار زیادی به این مسئله شده است. خودش درباره آن صحبت کرده و افرادش نیز درباره آن صحبت کردهاند. مشکل این است که همانطور که گفتم، آنها نمیتوانند تنگه را باز کنند.»
این استاد دانشگاه با بیان اینکه «من نمیدانم ترامپ چگونه میتواند مطالبات ایران را بپذیرد»، گفت: « در عین حال، نمیدانم چگونه میتواند آنها را رد کند، چون بالاخره باید در آینده نهچندان دور تنگه را باز کند.»
10
' ''; const fullScreenBtn = player850599.controlBar.fullscreenToggle.el(); player850599.controlBar.el().insertBefore(skipBackButton.el(), fullScreenBtn); player850599.controlBar.el().insertBefore(skipForwardButton.el(), fullScreenBtn); }); videojs.addLanguage('en', {"No compatible source was found for this media.": "مشاهده ی ویدیو نیاز به پشتیبانی مرورگر از codec h264 یا نصب فلش پلیر دارد."}); player850599.one('play', (function(){ $.post('/fa/ajax/news/video/56523008',{},function (data) {}); }));استاد دانشگاه شیکاگو در ادامه تصریح کرد: «اکنون کاملاً روشن است که او به هیچیک از چهار هدف خود دست نیافته است. چهار هدف روی میز بود: اول، قرار بود توانایی ایران برای غنیسازی هستهای را از بین ببریم. دوم، قرار بود به توانایی موشکهای دوربرد ایران پایان دهیم. سوم، قرار بود حمایت ایران از حماس، حزبالله و حوثیها را کاهش دهیم یا از بین ببریم. و چهارم که فکر میکنم مهمترین هدف بود، چون سه هدف اول به دستیابی به هدف چهارم وابسته بودند، قرار بود تغییر رژیم اتفاق بیفتد.»
مرشایمر با بیان اینکه «ما به تغییر رژیم دست پیدا نکردیم»، گفت: «مسئله هستهای عملاً به حاشیه رانده شده و من هیچ شانسی نمیبینم که در آینده قابل پیشبینی به یک توافق هستهای برسیم.»
او با تاکید بر اینکه «به نظر من در این مسئله شکست بزرگی خوردیم»، گفت: «در مسائل دیگری که مستقیماً جزو آن چهار هدف نبودند نیز شکست خوردهایم؛ ساختار پایگاههای ما در منطقه عملاً ویران شده است. ساختار ائتلافهای ما در منطقه بهشدت آسیب دیده است و آسیب بزرگی به اقتصاد بینالمللی وارد کردهایم.»
