به گزارش خبرنگار اجتماعی پایگاه خبری خبرآنی، چین در حال برداشتن گامی بلند در حوزه دفاع سیارهای است و قصد دارد پیش از سال 2030، با پرتابهای که با سرعتی سرسامآور در حرکت است، به یک سیارک در نزدیکی زمین برخورد کند؛ ماموریتی که به باور کارشناسان، سناریویی واقعبینانهتر از آزمایشهای پیشین برای حفاظت از زمین ارائه میدهد.
این پروژه که رهبری آن را «لی مینگتائو»، دانشمند ارشد دفاع سیارهای در سازمان ملی فضایی چین برعهده دارد، با هدف توسعه فناوریهای نوین برای مقابله با اجرام آسمانی خطرناک طراحی شده است.
جزئیات عملیات؛ برخورد با 26 برابر سرعت صوت
فضاپیمای چینی در این مأموریت قرار است با سرعتی بیش از 5.6 مایل بر ثانیه (معادل 26 برابر سرعت صوت در سطح دریا) به هدف خود اصابت کند. این سرعت، بسیار فراتر از سرعت برخورد فضاپیمای «دارت» (DART) ناسا است که با سرعت 3.8 مایل بر ثانیه به سیارک هدف خود برخورد کرده بود.
هدف این مأموریت، سیارک «2015 XF261» است؛ جرمی آسمانی با عرض تقریبی 30 متر (98 فوت) که برای اولین بار در سال 2015 شناسایی شد. دانشمندان انتظار دارند این برخورد در حین عبور سیارک از نزدیکی زمین در سال 2029 یا 2030، زمانی که این جرم در فاصله حدود 4.3 میلیون مایلی سیاره ما قرار دارد، صورت گیرد.
تمایز با ماموریتهای پیشین
برخلاف مأموریت «دارت» ناسا که تنها مدار یک سیارک کوچکتَر را به دور یک سیارک بزرگتَر تغییر داد، مأموریت چین به دنبال تغییر مستقیم مسیر یک سیارک نسبت به زمین است. همچنین، در این عملیات برخلاف ماموریت «هرا» (Hera) آژانس فضایی اروپا که فضاپیمای رصدکننده را جداگانه پرتاب کرد، چین قصد دارد فضاپیمای برخوردکننده و کاوشگر رصدکننده را در یک مأموریت واحد به فضا بفرستد.
فضاپیمای دوم وظیفه دارد پیش، حین و پس از برخورد، تغییرات ایجاد شده در مدار، شکل و سطح سیارک را رصد کرده و حتی ساختار داخلی آن را مورد مطالعه قرار دهد.
چهار رکن اصلی مأموریت
طبق گزارشهای منتشر شده، این مأموریت بر چهار محور کلیدی متمرکز است:
1. برخورد دقیق به هدف تعیینشده.
2. تغییر موفقیتآمیز مدار سیارک.
3. اندازهگیری دقیق نتایج حاصل از برخورد.
4. تأیید نهاییِ ایمن ماندن زمین پس از انجام آزمایش.
دانشمندان چینی با چالشهای فنی پیچیدهای روبرو هستند؛ از جمله «هدفگیری خودکار» و «اندازهگیری اثرات برخورد» بدون هدایت مستقیم از زمین. از آنجا که فضاپیما باید در لحظات حساس بدون راهنمایی همزمان از مرکز کنترل، به هدف خود برخورد کند، دقت در محاسبات و هوشمندی سیستمهای ناوبری، نقشی تعیینکننده خواهد داشت.
این آزمایش در صورت موفقیت، دادههای ارزشمندی را در اختیار جامعه جهانی قرار خواهد داد تا مشخص شود آیا میتوان با استفاده از انرژی جنبشی (ضربه)، مسیر سیارکهای خطرناک را تغییر داد و زمین را از تهدیدات احتمالی فضایی در امان نگاه داشت یا خیر.
انتهای پیام/
