به گزارش سرویسخبری مهر، صحن شورای اسلامی شهر تهران امروز به صحنه اختلاف نظر اعضا درباره سرنوشت طرح رایگانسازی حملونقل عمومی تبدیل شد؛ موضوعی که پس از تجربه اجرای موقت آن، حالا میان اعضای شورا موافقان و مخالفانی جدی پیدا کرده است.
مهدی چمران، رئیس شورای اسلامی شهر تهران، از پیشنهاد جدید شورا برای جایگزینی رایگانسازی عمومی با تخفیف ۱۰۰ درصدی برای برخی گروهها خبر داد و گفت دیگر نباید موضوع تمدید رایگان شدن حملونقل عمومی مطرح شود.
بر اساس این پیشنهاد، پیشکسوتان ورزشی، کارکنان شهرداری تهران و خانوادههای آنان، معلمان، اساتید حوزه و دانشگاه، کارکنان وزارت بهداشت و وزارت علوم و والدین دارای بیش از سه فرزند مشمول استفاده رایگان از حملونقل عمومی خواهند شد.
چمران با اشاره به بازخوردهای مثبت و منفی اجرای طرح رایگانسازی، تأکید کرد که این موضوع نباید دوباره به مطالبهای دائمی تبدیل شود.
اما در سوی دیگر، برخی اعضای شورا معتقد بودند رایگانسازی حملونقل عمومی نهتنها هزینه اضافی برای شهر ایجاد نمیکند، بلکه میتواند به نفع مدیریت شهری باشد.
محمد آخوندی، رئیس کمیسیون برنامه و بودجه شورای شهر تهران، با انتقاد از اینکه دیدگاه موافقان و مخالفان این طرح بهطور کامل شنیده نشده است، گفت حملونقل عمومی ظرفیت رایگان شدن برای همه مردم تهران را دارد و از نظر مالی نیز میتواند به نفع شهر باشد.
وی با دفاع از اقدام شهردار تهران در رایگان اعلام کردن حملونقل عمومی، این تصمیم را اقدامی مثبت دانست و گفت این موضوع نباید به محل اختلاف در شورا تبدیل شود.
در ادامه جلسه، سیداحمد علوی، رئیس کمیته گردشگری شورا، با اشاره به شرایط خاص کشور، خواستار تداوم رایگان بودن حملونقل عمومی تا پایان رسمی جنگ شد و گفت در شرایطی که نظام تصمیمی را نیاز بداند، مسئولان باید برای اجرای آن اقدام کنند.
مهدی پیرهادی، رئیس کمیسیون خدمات شهری شورا نیز ضمن حمایت از توجه به اقشار آسیبپذیر، تأکید کرد بحث اصلی نباید تنها بر سر سهم پرداختی مردم باشد؛ چراکه در سالهای اخیر بخش عمده هزینه حملونقل عمومی توسط شهرداری و از محل یارانهها پرداخت شده است.
وی با اشاره به آمار سهم پرداخت شهروندان گفت این سهم در مترو از حدود ۲۰ درصد در سال ۱۴۰۱ به ۱۳ درصد در سال ۱۴۰۴ کاهش یافته و بخش عمده هزینهها بر عهده مدیریت شهری است.
به این ترتیب، صحن شورا امروز شاهد دو نگاه متفاوت است؛ یک نگاه بر هدفمند کردن حمایتها و اختصاص یارانه به گروههای مشخص تأکید داشت و نگاه دیگر، رایگان بودن حملونقل عمومی برای همه شهروندان را اقدامی حمایتی و متناسب با شرایط موجود میدانست.
