موسسه مطالعات امنیت داخلی دانشگاه تل‌آویو از بازتعریف مفاهیم اصلی در دکترین نظامی رژیم صهیونیستی، به ویژه مفاهیم «پیروزی» و «پیروزی قاطع» با توجه به تحولات عمده‌ای که این رژیم از دهه نود قرن گذشته در عرصه‌های درگیری با فلسطینی‌ها و اعراب از جمله جنگ غزه و جنگ‌ها علیه لبنان، ایران، یمن و سوریه شاهد بوده، خبر داد.
به گزارش ایسنا، «تامر هایمن» نویسنده این گزارش، رئیس این موسسه و رئیس سابق دستگاه اطلاعات نظامی رژیم صهیونیستی با اشاره به تغییرات فکری در داخل نهاد امنیتی این رژیم تاکید کرد: این تغییرات مبتنی بر این آگاهی فزاینده است که ابزارهای کلاسیک برای پیروزی قاطع نظامی دیگر در جنگ‌های مدرن علیه گروه‌های مسلح غیردولتی مؤثر نیستند و این موجب تغییر نگاه‌ها از مفاهیم «پیروزی سیاسی» و «پیروزی استراتژیک» به «پیروزی نظامی» شده و نشان دهنده بحران عمیقی در توانایی اسرائیل برای تحمیل خواست خود در جنگ‌های طولانی و پیچیده است.
همچنین در این گزارش آمده است شکل‌های جدید و متنوع درگیری و تقابل، مستلزم ارزیابی مجدد و ریشه‌ای مفهوم پیروزی بوده و این مفهوم باید از چارچوب سنتی خود مبتنی بر شکست کامل نظامی طرف مقابل و از دست دادن توانایی جنگیدن و ادامه دادن خارج شده و به شکل جدیدی تعریف شود که در آن پیروزی دستیابی به اهدافی در نظر گرفته شود که پیش از جنگ از سوی سران سیاسی تعیین شدند، در اغلب اوقات نیز این اهداف محدود و نسبتاً قابل اندازه‌گیری هستند به طوری که به سران اسرائیل این امکان را می‌دهد، حتی اگر دشمن نسبتاً منسجم بود یا برخی از ابزارهای قدرت را همچنان حفظ کرده بود، اتمام عملیات‌های نظامی را توجیه کنند.
به گزارش سایت النشره، نویسنده این گزارش در ادامه آورد این تغییر، علیرغم ماهیت تئوری آن، به منزله اذعان به این است چارچوب‌هایی که اسرائیل دهه‌ها سال جنگ‌های خود را در آنها انجام داده، دیگر امکان پیروزی کامل نظامی را نمی‌دهند و مفهوم پیروزی مطلق فقط در طیف محدودی از رویارویی‌ها قابل تحقق است که که نیازی به جنگ علیه سازمان‌هایی ادغام شده در داخل جوامع غیرنظامی پرجمعیت را ندارند.
در این گزارش در شرح چگونگی تغییر ارتباط میان مسؤولان سیاسی و نظامی در تعریف مفهوم پیروزی آمده است، سطح سیاسی نهادی است که هدف را تعریف می‌کند، در حالی که ارتش (سطح نظامی) به تعیین روش دستیابی به این هدف بسنده می‌کند، اگرچه این توصیف بدیهی به نظر می‌رسد، اما در خصوص اسرائیل اهمیت مضاعفی پیدا می‌کند، چراکه از دهه ۷۰ سران سیاسی آن از درخواست از ارتش برای دستیابی به «پیروزی قاطع» در برابر نهادهای غیردولتی همانند سازمان آزادی‌بخش فلسطین (در گذشته) و امروز حماس و حزب‌الله اجتناب کرده و در عوض اهدافی را تعیین می‌کنند که می‌توان بدون گرفتار شدن در باتلاق یک جنگ طولانی یا فرسایشی بی‌پایان به آنها دست یافت.
انتهای پیام
